Argh een varg!

Het vierde rendier is dood. Zaterdag ontsnapten vier rendieren
in het Groningse Marum. Ze waren voor van alles in die beesten,
maar een slee trekken… dat zat er niet in. En dus gingen ze er
vandoor. En hier in Nederland schieten we ze dan dood.
Gevaarlijk voor het verkeer. Ik moest gelijk aan een ander
bericht denken. In Zweden schieten ze wolven dood omdat die
gevaarlijk zijn voor de rendieren. Rendieren zijn in Zweden namelijk
van economisch belang en dus moet je daar met je poten van af
blijven. Ik heb ze zelf niet gezien toen ik daar was, maar was dan
wel weer gewaarschuwd voor wolven. Dus echt diep het bos in ben
ik niet geweest. Ik ben namelijk bang voor de wolf. Maar in Zweden
is de wolf inmiddels bang voor mij denk ik. Want met het nieuwe
jaar is de wolf straks elfduizend vijanden rijker. Het verhaal wil
namelijk dat ze in Zweden tweehondertien wolven een prima aantal
vinden. En dus moeten er zevenentwintig dood! En normaal heb je
daar jagers voor. Die hebben een geweer en een vergunning en die
kunnen dat. In Zweden zijn ze allemansvrienden en mag dit jaar dus
iedereen zo´n papiertje halen. Elfduizend mensen hebben daar om
gevraagd gedaan en die krijgen straks de opdracht om in anderhalve
maand die zevenentwintig stuks dood te schieten. Elk uur moet de
actuele wolvenstand gecontroleerd worden door de Naturvardsverket.
Een mooi Zweeds woord voor de Natuurbescherming. En die controle
is nodig want achtentwintig is natuurlijk teveel. Dan is de hele balans
zoek. Goed, hoe ze dat gaan doen, ik heb er een hard hoofd in.
Maar ik kijk dan ook niet op één wolf meer of minder. Als ze er
maar voor zorgen dat, als ik er half februari weer eens een paar
dagen rondzwerf, die wolven in hun hol zitten. Of dood zijn.
Want anders neem ik ze mee terug naar Marum.
Zet ik ze op een eilandje voor de kust ofzo.